الفيض الكاشاني
163
منتخب مكاتيب قطب ( فارسى )
وسواس اگر به تطهير دل مشغول شدى از اخلاق ذميمه و احتراز از تلوّث به رجس سگ نفس او را بهتر بودى . و اگر او را از اين باب شغلى بودى خود به آن وساوس نمىپرداخت . براى حرمان اوست از كمال حسن اسلام كه مبتلا به چنين مالا يُعنى شده ، و خدا خشنود باد از كسى كه مراتب هر چيز بداند و اهمّ فَلَاهم تقديم كند . نكند كه فرايض را ضايع گذارد شغلًا بالنّوافل ، يا خود را فرو گذارد اشتغالًا بالغير . و حقّ است بر كسى كه آنچه سهل بايد گرفت ، سخت گيرد و آنچه سخت بايد گرفت ، سهل گيرد براى آن كه قوّت بيش [ از ] يكى نيست چون طاقت و قوّت خويش در آنچه زيادهء مسِّ حاجت « 1 » به آن نيست صرف كرده ، نوبت آنچه مسّ حاجت به آن هست چون رسيد ، بى قوّت شد و به آن ايستادگى نمىتواند نمود . و اينها كه در طهارت ظاهر مبالغه زايد دارند ، اكثر آن است كه از طهارت باطن محرومند و از اخلاق حميده عارى . بدخو « 2 » و ناسازگار و جفاكار و پر آزار مىباشند . و از آنان كه در رعايت دقايق توغّل « 3 » زايِد مىكنند اكثر آن است كه جلايل فرو گذاشتهاند و به دقايق اشتغال مىنمايد . « وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » « 4 »
--> ( 1 ) . مسّ حاجت : كشش حاجت . مسّت الحاجةُ اليه : نياز ، او را بدان كار كشيد . ( 2 ) . م : به خود ( 3 ) . توّغل : فرو رفتن . ( 4 ) . سوره طه ، آيهء 47 .